Przejdź do treści
Mera News

Poradnik dla wydawców, rozdział 4

Paywalle

Ostatnia weryfikacja: listopad 2026

Paywall działa najlepiej, gdy czytelnik zobaczył dość, by chcieć więcej. Ustawiony zbyt ciasno sprawia, że nowi czytelnicy odchodzą, zanim poznają Twoje dziennikarstwo. Ustawiony zbyt luźno nigdy o nic nie prosi. Wskazówki Google dotyczące Flexible Sampling dają użyteczny punkt wyjścia, a reszta tego rozdziału omawia, jak oznaczyć ścianę i pokazać ją na każdym ekranie.

Ustaw licznik

Google zaleca licznik miesięczny zamiast dziennego. Licznik miesięczny zostawia więcej miejsca na testy i pokazuje ścianę głównie Twoim najbardziej zaangażowanym czytelnikom.

  • W przypadku większości dzienników Google oczekuje wartości od 6 do 10 artykułów na czytelnika miesięcznie.
  • Google sugeruje zacząć od 10 darmowych artykułów miesięcznie dla czytelników przychodzących z wyszukiwarki, a potem dostosować.
  • Dokładna liczba to Twoja decyzja. Szukaj wartości, która daje czytelnikom z wyszukiwarki mniej więcej taką samą szansę spotkania paywalla jak dziś.

Google podaje też, że ogólna satysfakcja użytkowników zaczyna wyraźnie spadać, gdy paywalle pokazują się częściej niż w 10% przypadków, co jego zdaniem zwykle oznacza, że zobaczyło je około 3% odbiorców. Zmieniaj licznik małymi krokami. Google ostrzega, że ograniczanie dostępu może wpływać na pozycję artykułów.

Pokaż początek tekstu

Gdy licznik się wyczerpie, nadal pokazuj kilka pierwszych zdań. Google nazywa to dobrą praktyką, bo czytelnik widzi wartość artykułu i może chętniej zasubskrybować. Nagłówek, podpis autora, data i początek tekstu powinny pozostać widoczne nad komunikatem.

Oznacz, co jest płatne

Użyj danych strukturalnych, aby Google odróżniał treść płatną od cloakingu. Ustaw isAccessibleForFree na false i skieruj hasPart na klasę, która otacza płatną sekcję.

<script type="application/ld+json">
{
  "@context": "https://schema.org",
  "@type": "NewsArticle",
  "headline": "Article headline",
  "datePublished": "2026-11-05T08:00:00+01:00",
  "isAccessibleForFree": false,
  "hasPart": {
    "@type": "WebPageElement",
    "isAccessibleForFree": false,
    "cssSelector": ".paywall"
  }
}
</script>

<div class="lead-in">The free opening of the article.</div>
<div class="paywall">The paid part of the article.</div>

Obowiązują trzy zasady Google:

  • Używaj tylko selektorów .class.
  • Nie zagnieżdżaj płatnych sekcji.
  • Przy kilku płatnych sekcjach zrób z hasPart tablicę z jednym wpisem na sekcję.

Unikaj cloakingu

Cloaking oznacza pokazywanie wyszukiwarkom innej treści niż ta, którą widzą ludzie, w celu manipulowania pozycjami. Google twierdzi, że paywall nie jest cloakingiem, jeśli Google widzi pełną treść za nim, tak jak osoba z dostępem, a Ty stosujesz jego wskazówki Flexible Sampling.

Zostawia to wybór, gdzie umieścić ścianę.

Typ paywallaJak działaNa co uważać
Po stronie klientaPełny tekst trafia do przeglądarki, a skrypt go ukrywaKażdy może przeczytać tekst w źródle strony, także scrapery
Po stronie serweraSerwer wysyła tylko początek tekstu, chyba że odwiedzający ma dostępKażde żądanie wymaga sprawdzenia dostępu

Google mówi, że jeśli treść nie może trafić do przeglądarki, należy wybrać implementację, która jej nie dostarcza.

Jeśli Twój serwer daje Googlebotowi pełny tekst, najpierw zweryfikuj każde żądanie. Wykonaj odwrotne zapytanie DNS dla adresu IP, potwierdź, że host należy do googlebot.com, google.com lub googleusercontent.com, a następnie wykonaj zapytanie wprost i sprawdź, czy zwraca ten sam adres. Możesz też porównać z opublikowanymi przez Google zakresami adresów IP. Sprawdzenie samego User-Agent oddaje Twoje artykuły każdemu scraperowi, który podszywa się pod nazwę Googlebota. Rozdział o scrapowaniu przez AI omawia to dokładniej.

Pokaż ścianę dobrze

Umieść komunikat na stronie, bezpośrednio po początku tekstu. Panel wewnątrz strony nie wymaga pułapki fokusu, pozwala czytelnikowi wrócić i nie dodaje nakładki, którą Google musiałby oceniać. Jeśli używasz nakładki, zbuduj ją według wzorca modalnego z rozdziału o wyskakujących oknach.

Na telefonie

  • Pokaż cały początek tekstu, a komunikat pod nim.
  • Umieść cenę i główne działanie w pierwszych wierszach komunikatu.
  • Zarezerwuj miejsce na panel, aby strona nie skakała, gdy wróci sprawdzenie dostępu.
  • Używaj celów dotykowych o rozmiarze 44 na 44 piksele CSS dla działań subskrypcji i logowania.

Na komputerze

  • Trzymaj komunikat w kolumnie artykułu, w tej samej szerokości co tekst.
  • Unikaj rozmytego artykułu za komunikatem. Tekst ukryty za pomocą CSS pozostaje w HTML, a czytnik ekranu może go nadal czytać.
  • Zostaw działającą nawigację po serwisie, aby czytelnik mógł przejść do darmowych treści.

Dla wszystkich

  • Mów, ile darmowych artykułów zostało, zanim licznik się wyczerpie, a nie po.
  • Podaj cenę, okres rozliczeniowy i sposób rezygnacji na pierwszym ekranie oferty.
  • Obok oferty daj link do logowania dla obecnych subskrybentów.
  • Pozwól czytelnikom wklejać hasła i korzystać z menedżerów haseł. Kryterium sukcesu 3.3.8 w WCAG 2.2 ogranicza testy pamięciowe przy logowaniu.
  • Nie umieszczaj płatnego tekstu w kanale RSS. Wystarczy nagłówek, krótki opis i link.

Lista kontrolna

  • Jeśli możesz, przejdź z licznika dziennego na miesięczny.
  • Zacznij od 10 darmowych artykułów miesięcznie dla czytelników z wyszukiwarki i zapisuj skutki każdej zmiany.
  • Zachowaj widoczny nagłówek, podpis autora, datę i początek tekstu po wyczerpaniu licznika.
  • Dodaj isAccessibleForFree i hasPart do każdego szablonu płatnego artykułu.
  • Upewnij się, że klasa cssSelector istnieje na stronie i nie jest zagnieżdżona.
  • Zdecyduj między dostarczaniem po stronie klienta a po stronie serwera i zapisz powód.
  • Weryfikuj Googlebota przez DNS lub zakres adresów IP, nigdy tylko po User-Agent.
  • Sprawdź płatny artykuł narzędziem Inspekcja adresu URL w Search Console.
  • Przenieś komunikat na stronę i przetestuj go na telefonie oraz z klawiaturą.
  • Sprawdź swój kanał pod kątem płatnego tekstu.

Źródła