คู่มือสำหรับสำนักพิมพ์ บทที่ 4
เพย์วอลล์
ตรวจทานล่าสุด พฤศจิกายน 2026
เพย์วอลล์ได้ผลดีที่สุดเมื่อผู้อ่านเห็นมากพอจนอยากอ่านต่อ ตั้งเข้มเกินไป ผู้อ่านใหม่จะจากไปก่อนจะรู้จักงานข่าวของคุณ ตั้งหลวมเกินไป เพย์วอลล์ก็ไม่เคยขอเลย แนวทาง Flexible Sampling ของ Google เป็นจุดเริ่มต้นที่มีประโยชน์ และส่วนที่เหลือของบทนี้อธิบายวิธีทำมาร์กอัปของเพย์วอลล์และแสดงบนแต่ละหน้าจอ
ตั้งมิเตอร์
Google แนะนำมิเตอร์รายเดือนมากกว่ารายวัน มิเตอร์รายเดือนเหลือที่ว่างให้ทดสอบมากกว่า และแสดงเพย์วอลล์ส่วนใหญ่กับผู้อ่านที่มีส่วนร่วมมากที่สุดของคุณ
- สำหรับสำนักพิมพ์ข่าวรายวันส่วนใหญ่ Google คาดว่าตัวเลขอยู่ที่ 6 ถึง 10 บทความต่อผู้อ่านต่อเดือน
- Google แนะนำให้เริ่มที่ 10 บทความฟรีต่อเดือนสำหรับผู้อ่านที่มาจาก Search แล้วค่อยปรับ
- ตัวเลขที่แน่นอนเป็นการตัดสินใจของคุณ มองหาตัวเลขที่ทำให้ผู้อ่านจาก Search มีโอกาสเจอเพย์วอลล์ใกล้เคียงกับที่เป็นอยู่ตอนนี้
Google ยังรายงานว่าความพึงพอใจของผู้ใช้โดยทั่วไปเริ่มลดลงอย่างมากเมื่อแสดงเพย์วอลล์มากกว่า 10% ของเวลา ซึ่งโดยทั่วไปหมายถึงผู้ชมราว 3% เคยเห็นเพย์วอลล์ ให้เปลี่ยนมิเตอร์ทีละน้อย Google เตือนว่าการจำกัดการเข้าถึงอาจส่งผลต่ออันดับของบทความ
แสดงส่วนนำ
เมื่อมิเตอร์หมด ให้แสดงประโยคแรก ๆ ต่อไป Google เรียกสิ่งนี้ว่าแนวปฏิบัติที่ดี เพราะผู้อ่านเห็นคุณค่าของบทความและอาจสมัครสมาชิกมากขึ้น พาดหัว ชื่อผู้เขียน วันที่ และส่วนนำควรมองเห็นได้เหนือหน้าต่างชวนสมัครทั้งหมด
ทำมาร์กอัปส่วนที่ต้องจ่าย
ใช้ข้อมูลแบบมีโครงสร้างเพื่อให้ Google แยกเนื้อหาแบบจ่ายเงินออกจาก cloaking ตั้ง isAccessibleForFree เป็น false และให้ hasPart ชี้ไปที่คลาสที่ครอบส่วนที่ต้องจ่าย
<script type="application/ld+json">
{
"@context": "https://schema.org",
"@type": "NewsArticle",
"headline": "Article headline",
"datePublished": "2026-11-05T08:00:00+01:00",
"isAccessibleForFree": false,
"hasPart": {
"@type": "WebPageElement",
"isAccessibleForFree": false,
"cssSelector": ".paywall"
}
}
</script>
<div class="lead-in">The free opening of the article.</div>
<div class="paywall">The paid part of the article.</div>
กฎสามข้อจาก Google ที่ใช้ได้
- ใช้ตัวเลือกแบบ
.classเท่านั้น - อย่าซ้อนส่วนที่ต้องจ่าย
- หากมีหลายส่วนที่ต้องจ่าย ให้ทำ
hasPartเป็นอาร์เรย์ หนึ่งรายการต่อหนึ่งส่วน
หลีกเลี่ยง cloaking
Cloaking คือการแสดงเนื้อหาแก่เสิร์ชเอนจินต่างจากที่คนเห็น เพื่อบิดเบือนอันดับ Google ระบุว่าเพย์วอลล์ไม่ใช่ cloaking หาก Google เห็นเนื้อหาเต็มหลังเพย์วอลล์ได้เหมือนคนที่มีสิทธิ์เข้าถึง และคุณทำตามแนวทาง Flexible Sampling
ดังนั้นคุณต้องเลือกว่าจะวางเพย์วอลล์ไว้ที่ใด
| ประเภทเพย์วอลล์ | วิธีทำงาน | สิ่งที่ควรระวัง |
|---|---|---|
| ฝั่งไคลเอนต์ | ข้อความเต็มไปถึงเบราว์เซอร์ และสคริปต์ซ่อนไว้ | ใครก็อ่านข้อความได้จากซอร์สของหน้า รวมถึงตัวดึงข้อมูล |
| ฝั่งเซิร์ฟเวอร์ | เซิร์ฟเวอร์ส่งเฉพาะส่วนนำ เว้นแต่ผู้เข้าชมมีสิทธิ์ | ทุกคำขอต้องมีการตรวจสิทธิ์ |
Google ระบุว่าหากเนื้อหาห้ามไปถึงเบราว์เซอร์ ควรเลือกวิธีที่ไม่ส่งเนื้อหานั้นไป
หากเซิร์ฟเวอร์ของคุณส่งข้อความเต็มให้ Googlebot ให้ตรวจสอบทุกคำขอก่อน ทำ reverse DNS lookup กับที่อยู่ IP ยืนยันว่าโฮสต์อยู่ใน googlebot.com, google.com หรือ googleusercontent.com จากนั้นทำ forward lookup และตรวจว่าได้ที่อยู่เดิม หรือจะเทียบกับช่วง IP ที่ Google เผยแพร่ก็ได้ การตรวจเฉพาะ User-Agent จะยื่นบทความของคุณให้ตัวดึงข้อมูลใดก็ตามที่ใช้ชื่อของ Googlebot บทเรื่องการดึงข้อมูลโดย AI อธิบายเรื่องนี้เพิ่มเติม
แสดงเพย์วอลล์ให้ดี
วางหน้าต่างชวนสมัครไว้ในหน้า ต่อจากส่วนนำทันที แผงแบบอินไลน์ไม่ต้องดักโฟกัส ปล่อยให้ผู้อ่านย้อนกลับได้ และไม่เพิ่มภาพซ้อนทับให้ Google ต้องชั่งน้ำหนัก หากใช้ภาพซ้อนทับ ให้สร้างตามรูปแบบ modal ในบทเรื่องป๊อปอัป
บนมือถือ
- แสดงส่วนนำเต็ม โดยมีหน้าต่างชวนสมัครอยู่ด้านล่าง
- ใส่ราคาและปุ่มหลักไว้ในไม่กี่บรรทัดแรกของหน้าต่างชวนสมัคร
- กันพื้นที่ให้แผง เพื่อไม่ให้หน้ากระโดดเมื่อการตรวจสิทธิ์ตอบกลับ
- ใช้เป้าแตะขนาด 44 คูณ 44 CSS พิกเซลสำหรับปุ่มสมัครสมาชิกและเข้าสู่ระบบ
บนเดสก์ท็อป
- คงหน้าต่างชวนสมัครไว้ในคอลัมน์บทความ ด้วยความกว้างเท่ากับข้อความ
- หลีกเลี่ยงการทำบทความเบลอไว้หลังหน้าต่างชวนสมัคร ข้อความที่ซ่อนด้วย CSS ยังอยู่ใน HTML และโปรแกรมอ่านหน้าจออาจยังอ่านออกเสียง
- ให้การนำทางของเว็บไซต์ใช้งานได้ต่อ เพื่อให้ผู้อ่านไปยังเนื้อหาฟรีได้
สำหรับทุกคน
- บอกว่าเหลือบทความฟรีกี่ชิ้นก่อนมิเตอร์หมด ไม่ใช่หลังหมดแล้ว
- ระบุราคา รอบการเรียกเก็บเงิน และวิธียกเลิกไว้ในหน้าจอแรกของข้อเสนอ
- วางลิงก์เข้าสู่ระบบสำหรับสมาชิกเดิมไว้ข้างข้อเสนอ
- ให้ผู้อ่านวางรหัสผ่านและใช้ตัวจัดการรหัสผ่านได้ WCAG 2.2 เกณฑ์ความสำเร็จ 3.3.8 จำกัดการทดสอบความจำตอนเข้าสู่ระบบ
- อย่าใส่ข้อความที่ต้องจ่ายไว้ในฟีด RSS ของคุณ พาดหัว คำอธิบายสั้น ๆ และลิงก์ก็เพียงพอ
รายการตรวจสอบ
- เปลี่ยนจากมิเตอร์รายวันเป็นรายเดือนหากทำได้
- เริ่มจาก 10 บทความฟรีต่อเดือนสำหรับผู้อ่านจาก Search และบันทึกผลของทุกการเปลี่ยนแปลง
- คงพาดหัว ชื่อผู้เขียน วันที่ และส่วนนำให้มองเห็นได้หลังมิเตอร์หมด
- เพิ่ม
isAccessibleForFreeและhasPartในทุกเทมเพลตบทความที่ต้องจ่าย - ยืนยันว่าคลาสของ
cssSelectorมีอยู่ในหน้าและไม่ซ้อนกัน - ตัดสินใจระหว่างการส่งแบบฝั่งไคลเอนต์กับฝั่งเซิร์ฟเวอร์ และบันทึกเหตุผล
- ตรวจสอบ Googlebot ด้วย DNS หรือช่วง IP ไม่ใช่ด้วย User-Agent อย่างเดียว
- ตรวจบทความที่ต้องจ่ายด้วยเครื่องมือ URL Inspection ใน Search Console
- ย้ายหน้าต่างชวนสมัครมาไว้ในหน้า และทดสอบบนโทรศัพท์และด้วยคีย์บอร์ด
- ตรวจฟีดของคุณว่ามีข้อความที่ต้องจ่ายหรือไม่
แหล่งอ้างอิง
- มาร์กอัปสำหรับการสมัครสมาชิกและเนื้อหาที่มีเพย์วอลล์, Google Search Central
- แนวทาง Flexible Sampling, Google Search Central
- นโยบายสแปมสำหรับการค้นหาเว็บของ Google, Google Search Central
- ตรวจสอบคำขอจากตัวรวบรวมและตัวดึงข้อมูลของ Google, Google
- Web Content Accessibility Guidelines (WCAG) 2.2, W3C
- ทำความเข้าใจ Target Size (Enhanced), W3C WAI